Yüzünü eskitme
Pazar, 11 Temmuz 2010 14:28
Ali Ulurasba
15 yıl önce, dünya vicdanını kaybetmiş bir travma halinde Bosna’da yaşatılan vahşeti izliyordu. Sadece Srebrenitsa’da 8 bin kişi öldürüldü. Toplum mezarlara konuldu. O günden bu yana bu toplu mezarlardaki insanlarda DNA araştırması yapıldı ve bugün ancak daha huzurlu bir mezarda yatmaya başladılar.
Savaş kanlı yüzünü gösterdi. Bir kelime olarak bile ürkütücü olan SAVAŞ yok edici varlığıyla acımasızca yakıyor, yıkıyor. İnsan savaş başladığında kendini kaybediyor insanlıktan çıkıyor ve hayvanlaşmanın ötesinde bir değişim geçiriyor.
Avrupa’nın göbeğinde yaşandı üstelik bu katliamlar…
Silah tüccarlarının emrindeki bazı siyasi beyinler “Neler oluyor?” diye sormadılar. Bir plan vardı ve uygulanıyordu.
Bugün o katliama şahitlik edenlerin yürekleri hala yaralı. Yine o gün a katliamları yapmış olan askerler komutanlar vicdanlarının beyin çeperlerine çarpan kanlı çığlığından rahatsız, katliam yaptıkları yerlere gidip bir ruhsal sorgulamaya girmişler, af diler gibi.
Hangisi insanın gerçek hali, bir bombayla lime lime olmuş kanlı, gözleri yerine bir çift siyaha yakın kırmızı göz yuvaları mı, yoksa bir insanı bu hale getiren diğer insan mı?
Bugün ülkemizde savaş çığlıkları atılıyor. İç karışıklıktan bahsediliyor. PKK kanlı yüzüne her gün yeni bir çentik atarken ve saldırılarını azaltmak yerine artırmayı planlarken… Birkaç nerde konuşlandığı ve kim olduğu artık bilinemeyen PKK lobisi, birkaç PKK baronu, bunların akarı altına yerleşmiş birkaç PKK aklı evveli, masum gençleri kandırarak sadece dağa değil şehirlere de göndertip bombalar attırıyor.
Yönetim ise lider randevusuyla, açılımla, cephede çömelme retoriğiyle uğraşıyor. Yıllardır devam eden söylem de aynı, “Onlar değil biz çözeriz!”
Sorunun ne olduğundan haberi bile olmayan insanlar koca koca meydanlarda, koca koca laflarla halkı kandırıyor. “Biz çözeriz!”
Nasıl?
Pozitif ayrımcılıkla mı?
Anayasayı değiştirerek mi?
Erken seçimle mi?
Silahla mı?
Yeni bir açılımla mı?
Bütün bu söylemler devam ederken insanlar kanıyor, insanlık kanıyor. Derin bir akıl tutulması ve düşünce yaralanması sarıyor her yeri. İbret almak ise hak getire…
Filistin hala ağlıyor, Srebrenizta ağlamıştı yarın Diyarbakır’ın gözyaşlarını kim tutabilecek?
Kansız en ağır yenilgi, kanlı bir zaferden bin kat daha iyidir insanlık için.
Adını ne koyarsanız koyun; savaş, terör kim tarafından gelirse gelsin önce öldüreni öldürüyor bu eylem. Oysa katiller yaşadıklarını düşünürler. Ne büyük bir yanılgı.
Filistin’in… Srebzenitza’nın hesabını veremeyenler Anadolu’da akın kanın hesabını da veremeyecekler ancak bir gerçek var onlar da yavaş yavaş ölüyor; ölmeli de. Önemli olan onlar ölürken yanlarında masum insanları götürmemeleri, sadece onlar için kansız bir savaş verilmeli. Kim için elbette yüzüne baktığınızda günahsız olmanın masumluğunu içinde taşıdığı için bakanı her zaman gülümseten, mutlu eden, insanın içine huzur veren ve insana yaşadığını hissettiren Kürt, Türk, Laz, Çerkez, Ermeni, Yahudi, Filistinli… çocuklar için.
Ki yüzümüz eskimiyorsa bu çocukların sayesindedir.
